نسیم عشق

X

نسیم عشق

براستی,آیا میتوان آوای چکاوک را از او گرفت؟


	عهد وصل عهد وصل آن کــــــه را با روی تو،مِــــیل تماشا نیست،نیست یا زِگــُل معنـــــی نداند،یا کــــه بینـــا نیست،نیست خــود چه گویم؟کـَز زبان بر گوش،جز نامت نرفت تا چـــــه بینــم؟کــَندرآن حُسنت هویدا نیست،نیست از چــــه بویم؟تــــا از آن گیســـــو ببـــوید،نیک تر در چــــه اُفتم؟تا تـُــــرا افتاده در پــــا نیست،نیست با کـُـــدامین نقش مانِستـــــی کــــه نقــّاشت نبَست؟ خود تو آن نقشی که با صد رنگ،پیدا نیست،نیست تا سحــر با چشــــم بیدارم نمــــودی عهـــــدِ وصل دیده را با خواب خـــوش دیگر مدارا نیست،نیست پــــندِ دانا گـــــــرچه شیـــــرینست،امّــــــا بُگذریم طبـــع مارا قند،چــون تلخت گــوارا نیست،نیست جــــز سَر دیوانگان را،سنـــــگِ هجــــران نشکند عاقلان را دردِ سَـــــر،از این معمّـــا نیست،نیست پرده زین معنــــــی مَـــگر هـــر مست میداند،دَرید جز شرابِ وصل حاشــــا،باده گــیرا نیست،نیست مُـــختصر،احــــوال ما را ،طاقت آوردن مَــــگوی بادِ سر مستِ صَبـــــا را،تا که رُسوا نیست،نیست خـــــام میپندارمَــــش،میخــــــواه کز سر رفته،دود پُخته در سودای تو،آن کو چـــــو شیدا نیست،نیست نمره تشخیص:(۰۶۹ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۱۰/۱۰/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا پنجشنبه 10 دی1388


	ماجرای تو ماجرای تو چنـــــان که با تـــــو درآمیخت،مبتلای تو شد دلــــی کــه از همـــــه بُـبرید و آشنای تو شد میان خدمت خــــوبان،دمـــــی نبست و نکرد چنیــــن که خـــــادم درگــــــاهِ پادشای تو شد نه من٬که مطلب خلقـی،درآی و چهره گشای ببیــن ز جلـــــوۀ حُسنت،قمـــــر گدای تو شد طمـــع بـه رونق هــــــر سیم و زر،روا نکند مِســــی که معتبــر از حُــــکم ِ کیمیای تو شد نشــان دلکــش ریحــان،نسیم،جُست و نجُست مگر شبــــی کــــه پریشان،ز ماجرای تو شد به تیـــر نرگـس مستت،که قصدِ جان مَرآست بزن٬که جــــان گـرانمایه،خـــون بهای تو شد عجب که شیـــوۀ دستــان،نصیبِ عافیت است زهـی٬کــــه طایـــر دل،خستــــۀ بلای تو شد انیس طـــــرّۀ زلفت،غبـــــار گشت و نگشت سَـری کــــه با تــو سپـردیم و خاکپای تو شد تــــُرا طــــریق مُدارا،کـــــه با رقیـبِ منست رواق دیـدۀ شــــیدا،کجـــــا سـَــــرای تو شد؟ نمره تشخیص:(۰۶۵ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس (یلدای ۸۸) مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا یکشنبه 29 آذر1388


	آستان ارادت آستان ارادت به سعـــی دیدۀ خونبار و بــــَـر رعایتِ دوست مـگر که دستِ تمنـــّا،رسد بــــــه قامتِ دوست بر آستــــان ارادت،نـه جـــــای مصلحت است چـه تن؟که جان به درآید،به یک اشارتِ دوست سبــــوی عافیت ای دل،به سنـــگِ غمزه زنند خــــــرابِ باده بیاموز،بــــــــر سیاستِ دوست بــــــه صد پیالۀ ساقــــــی،خــُمارِ دل نشِکست به کار صبح و صُراحـی،خوشا درایتِ دوست به حکم صاحبِ رأیـَـش،بـُــریدم از همه سوی که هـــر خــرابه نشان دارد از عمارتِ دوست به زیــــر ســـــمِّ ستوران،یقیــــــــن نمی ارزد ســــَری که خستـــه نکردیم،بر ارادتِ دوست شبــــــی که با ســَرِ موئـــــــی نشست،دانستـم که پای دل به کمند است،زیــن عنایتِ دوست یقیــــن که شـــهرتِ شیدا،گذشت،از سرِ شهــر بدیـــن غــــــزل که سـُرائید،در حمایتِ دوست نمره تشخیص:(۰۶۳ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۱۷/۹/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا سه شنبه 17 آذر1388


	صبح دیدار صبح دیدار نمـــــی گــُنجد خیـــالم را،دگـــــر مــیل تماشایی که در گــُـلشن نمـــی بینم،بدآن تــــــرکیب،بالایی بدین رونق که میبویَد،به صحــــن بوستان،نسرین خـــود این دولت شود آخر،اگــر آغوش بُگشایی خــُمار صـــبح دیدار وکـِـنار یار خـــــوش سیما ازیـــــن رو عندلیبان را نمــــــی پاید شـــکیبایی نظر با کس نمی بازم،به جـُـز رویت نمــی جویم که در جمــــع نظر بازان،مـــرآ در دیــده،تنهایی صبا پرداخت با مُـــطرب،مـــگر شرح پریشانی؟ کــه در مدح تو مــی کوبد،بدینسان،طبل رسوایی دراُفتد هـــر که با چشمت ،میان بر خاک می بیند عجب،کــــــز چشم بیمارت،نمی بینم مُـــــدارایی دلا در کار مشتاقــی،خـــوشا مستــــیّ و شیدایی که کس نگشود از این معنــی به هُشیاری،معمّایی نصیب بادۀ وصــــل و نیـــــــاز صحبتِ ساقــــی خدا را بخت،تا امشب،بــــرین حاجت چه فرمایی درآ در دیدۀ شیــــــدا،کـــــزین خــوشتر نمی بینم کــه امروزِ سعـــــادت را،نینجـــــــامَد به فردایی نمره تشخیص:(۰۶۱ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۰۶/۹/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا جمعه 6 آذر1388


	نسیم خوش خبر نسیم خوش خبر به حُکم بختِ سرافراز و لطفِ حضرت دوست منـــم کـــه اوج سعــــادت،حقیــــر همّت اوست بـــه خــــاک پای تو سوگند،کــــز دَرت نـــرَوم خـــسَم که مُعتبر از سرو،مانده بـــر لب جوست نــــسیم خــــوش خبـــــر از بارگاهت آمد،دوش عجب کـه نآمده بازش،به سـوی کوی تو روست چنان که شهـــرۀ شهــــرم،خوشا،که دولت عشق هـــــــر آن اراده ز بد نامیَـــم نمـــــوده،نکوست به حــیرت از همـــه خـَـلقم،کـــه راه دل نروند کنــون که جلــــوۀ حُسنت،پدید از همـه سوست به پای جان کِــشم از کـــوی حاسدان،تن خویش کـــه تا فدا کنـــم آنجـا،که یارِ عَــــربده جوست به منـــع بادۀ نوشـَـت،هــــزار کــــــوشش کرد زهـی، که مسجد و میخـانه هر دو خانۀ اوست ز شیخ ما بگـُذر ،جـُـز هر آنچه تا که دراوست مخـواه تـــا بتراود،کــه این سرشـــت سبوست به جـــمع بـــی خـَبران،ســــرّ غیب نتوان گفت به جـــام ساقـــی مـــجلس،هــزار سرّ مگوست نمره تشخیص:(۰۵۵ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۲۵/۸/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا دوشنبه 25 آبان1388


	تدبیر عافیت تدبیر عافیت ای رند عافیت جـــو،وی پیر چـــــاره اندیش بُگذارو فتنه کم کن،هر کس به مذهب خویش رُو گِـــــردِ کعبه هـــرشب،تدبیــر عافیت کن ما را بــنِه به ساقـــی،بر صبـــــح ما میندیش زین مرتبت نکــــوتر،کز لطف ساغر دوست درویش یار خســـرو،خســــرو انیس درویش آئین سروَری را بر جـــــای نِه،کــــــه اینجا بَس دستها ببینـــــی،از خـــار سرزنش ریش کشتـــــی نشستگان را آرام و خــــوش نشاید از بادِ طعنه هُشدار،صد مــوج بسته در پیش با مُــــدعی بگـــــویید کینجـــا قیـــــاس رندی با باده مینمایند،نِـــــی با مَـــرام و بــــا کیش بر طرفِ خانۀ دوست،از جــان و سر گذرکن چـــیزی نداد شیدا،کمتــــــر ازیـن و زآن بیش نمره تشخیص:(۰۵۱ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۱۹/۸/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا چهارشنبه 20 آبان1388


	دیوانه گی ( دیوانه گی ) ای جــــان ما،جـــانان ما،شاهنشـــه و سـلطان ما خود کِی کـُنی احسان ما،حکم ازتو،گردن زآن ما گفتــــی که بیدارت کنـــم،وَز باده هُشیارت کنـــم بر خــــود خریدارت کـُنـــم،میکوش بر فرمان ما گفتم چــه داری حــاصلم،تا همچــو مجنون عاقلم پنداشتـی زیـن غافلم،کــَــــز دست رفت، ایمان ما در بـــــزم بد نامان اگــــر،پیمانه می کردم به سر خــود داشتی از ما خبر،کـــو آن سر و سامان ما عارض چوعُریان ساختی،خلقـی ز پای انداختی زآن فتنــه تا پرداختــــــی،این دیـــــده و دامان ما مست آمــــدم،بنشاندیَم،دامـــــن کشیدم،خـــواندیَم از خویشتن خوش راندیَم،ای ســـــــاقی فتـــّان ما لب خــــواستم،گفتی بیا،آغـــــوش را،گفتـی کجا دیدم.نپرسیدم چـــــرا،خــــود می کـُنی درمان ما تا شمـــع دل افروختـــم،پروانِــــگی آمــــــوختم درآتش ازخـود سـوختم،این یک ز صد تاوان ما در پیش اهل بنده گــی،شیدا،چه جـــویی زندگی دیوانه شــو،دیوانه گـــی،ثبت است در دیوان ما نمره تشخیص:(۰۴۴ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۱۴/۸/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا پنجشنبه 14 آبان1388


	صحبت جانان ( صحبت جانان ) مـــــرآ به عـــــهد تو با دل،هنـــوز پیوندست بیــــا که دیــــده به دیـــــدارت آرزو مندست امـــــان ز گــریه ندارم،کــــه در فراق رُخت روان ز دیـــده سِرِشکم،به جـــــوی مانندست کجـــــا توان که نظـــــر را ، دمـــــی بیاسایم ببین که زلف تو مــــــــا را،کشیده در بندست اگر به تیر ملامت کـــــُشی،نـَــه حرفی هست شفا ولــــی چو بخواهی،به یک دو لبخندست همـــــای اوج سعادت که حـــــــافظش فرمود میان دام تـــــو بنشست و بــــــاز،خرسندست قبـــــای زُهد درآرم،کـــــه چــــــاره کِی دارد دریـــــغ ِ باده مکــُـن تا که،بِـــــهتراز پندست مگــــــر به خلـــــوَت میخـــــانه آگـــهی یابم نهفتـــــــه ســـــرِّ حقیقت،به جــــــام آکندست ورای صحبت جانـــــان،نیــاز عشــّـاق است رُخ ارنه هرخس وخاری،به گـُل درافکندست سحـــر رسید و چــــو خوابم،نیامدی در چشم یقیـــن کـــه خـُفته نداند،کــه تا سحر چندست درآی و تحفــــۀ شیــــدا،ز لب اشارت کــُــن هنــــــوز تلخ ِ تو، ما را نکـــو زِ هر قندست نمره تشخیص:(۰۴۱ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۳/۸/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا یکشنبه 3 آبان1388


	خنده مستانه (خندۀ مستانه) تا خنــــــدۀ مستانــــه با باد صبــــا کردی وللّـه که تو خود دانی،با ما چه جفا کردی کِــــی شیـــوۀ گـــُل رویان بیدادگری افتاد هرجُور که برما شد،رسمش تو بنا کردی منظـــور نظــــر بازان،در مجلس رندانی یک بار نظــر کردم،صد گونه حیا کردی گفتــــــم:ســــر پیمانم،گفتــــــی:سر پیمانه فارغ ز مــــن افتــــادی،با غیر وفا کردی تا شاه دل از پا شــــد در پای گــــدای غم یا شــــاه بیــــازردی،یا لــطفِ گدا کردی درمان نکند کـَس زخم،با مرهم بی مهری وای از بــدِ اقبـــــالم،تا فــــکر دوا کردی ساغر زلبت گفتــــی:جان دِه که ترا بخشم مقبـــول.چــــه میدانم،بسیـــــار بها کردی درمسلک ما سررا ،جُــزدوست نمی ارزد آگاه اگـــــــر بــــودی،بـــردار چرا کردی روزی که مُیسّـــرشد دیدار،همـــــی دانیم یا من غلط اندیشم،یا خـــویش خطا کردی نمره تشخیص:(۰۳۴ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۲۸/۷/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا چهارشنبه 29 مهر1388


	سر شیدایی ( سَر شیدایی ) ناز از چــــه سبب ساقی؟کـــز جملۀ رندانیم جـُــور از چــــه به پیمانه؟تا مست ز پیمانیم مُشتی ســـرِ شیدایی،خـــــــواهند بـه رای تو هیهات ز مِی خـــانه،کــــز روی تو حیرانیم موسم چــــو به گل افتد،هــرمنظره،منظوری هُشیار بدان هنگـــــام،از چیســـت که نتوانیم روزی که تـــو افروزی،رخسار به هر گلشن بـــــر لالۀ مِــــی گونت،ناخـــواسته،دستانیم وجــهی که تو می داری،آیت ز نسیـــم صبح نِخوت نبَرد راهــــم،کـــــز بادِ تــــو لرزانیم موقوف نظـــرگاهت،هم چشم و سر و هم دل ماندیـــم کدامیـــــن را،در پای تــــــو افشانیم یک شب چو دراندازی ما را گذری از لطف خاطــــر نبرَد راحــــت،افســـــرده ز پایانیم بر منــــبر نافهمی٬شیــخی به ملامت ٬دوش مـــی گفت که شیدا را٬از خـــویش نمیدانیم واعظ ره خــــود فرما،در خویش بـــنِه ما را آن را که تــــو فرمایی،بهتر ز تو مــی دانیم مامـــوری و معذوری،وز صــــورت نادانی ترسم کـــــه تو پنداری،مـــــــــا نیزمسلمانیم نمره تشخیص:(۰۲۶ش۵۴ق۴۹-۸۸م) ایران - زاگرس ۲۱/۷/۱۳۸۸ مهدی...ق(شیدا) تقدیم به همه عاشقان به قلم شیدا چهارشنبه 22 مهر1388